środa, 28 sierpnia 2013

Rozdział 3

„Przeznaczenie zazwyczaj czeka tuż za rogiem. Jakby było kieszonkowcem, dziwką albo sprzedawcą losów na loterie;to jego najczęstsze wcielenia. Do drzwi naszego domu nigdy nie zapuka. Trzeba za nim ruszyć.”


***
Teraz jestem szczęśliwa. Mam wspaniałych przyjaciół i kochające rodzeństwo.
Do mojego pokoju wszedł Harry, był uśmiechnięty i szczęśliwy. Co chwila odwracał wzrok i znów patrzył na mnie. 
- Hej – powiedział
- Siemka – odpowiedziałam
Usiedliśmy na łóżku i rozmawialiśmy, nagle Harry zbliżył się do mnie i pocałował mnie nie śmiało. Odchyliłam się a on odwrócił głowę, spojrzałam mu prosto w oczy i teraz ja go pocałowałam. Bardziej odważnie i namiętnie. Po pocałunku wybiegłam z pokoju i zamknęłam się w łazience. Płakałam ze szczęścia i ze smutku. Prawdą jest , że jeszcze w życiu czegoś takiego nie czułam, takich motylków. Ale prawdą również jest to , że zdradziłam Willa, teraz jestem pewna swoich uczuć. K O C H A M H A R R E G O. Ta myśl nie dawała mi spokoju. Wyszłam z łazienki i poprosiłam Harrego, żeby wyszedł i żebyśmy spotkali się jutro.
Kiedy wyszedł wzięłam telefon i zadzwoniłam do Willa. Umówiłam się z nim w parku nie daleko. Muszę mu o tym powiedzieć.
* na spotkaniu *
Opowiedziałam mu o tej całej sytuacji.
- Co !? Powiedziałem Ci coś na ten temat ! Masz się z nimi nie widywać, ale teraz co ? Zdradziłaś mnie z tym pedałkiem. I jeszcze się w nim zakochałaś !? - krzyczał mi prosto w twarz
a do moich oczu napłynęły łzy.
- Kochałam Cię, przepraszam, dziękuje. - powiedziałam i odeszłam.
On został tam sam i nie wiem co robił. Był to bardzo toksyczny związek a ja chciałam być szczęśliwa.
Do oczu napłynęły mi łzy, ale tym razem je powstrzymałam. „Nie będę przez niego płakała”- powtarzałam sobie w myślach.
Nagle z przemyśleń wyrwał mnie głos dzwonka w telefonie. Odebrałam go.
 * rozmowa telefoniczna *
- Córeczko,gdzie jesteś, pani Basia prosi, żebyś nagrała się i wysłała jej na e-mail to nagranie. Ma jeszcze kilka zgłoszeń, a zostało mało miejsc, więc musisz to zrobić teraz. - powiedziała moja mama.
- Już idę do domu. - powiedziałam i rozłączyłam się.
Do domu pobiegłam.
Włączyłam nagrywanie w laptopie i wzięłam gitarę. Przedstawiłam się i uśmiechnęłam. Zaczęłam śpiewać piosenkę Michaela Jacksona „They Don`t Care About Us”.
Miałam do niej szczególny sentyment. Nie wiem czemu.

Nagrałam 5 wersji. Wybrałam moim zdaniem najlepszą i wysłałam. Od razu zadzwoniłam do chłopców. Cieszyli się razem ze mną, że będę mogła spełnić swoje marzenie. Mieli dla mnie niespodziankę. ONI TEŻ WYSŁALI SWOJE NAGRANIA DO TEJ SZKOŁY !! Ucieszyłam się bardzo. Zawsze chciałam z nimi być. A wyjazd do Holborn razem był naprawdę świetnym pomysłem. Będziemy w jednej klasie na pierwszym roku, ponieważ będziemy w klasie mieszanej wiekowo. 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------- Mam nadzieję, że się Wam podoba. Będzie mi bardzo miło jak każdy kto przeczyta ten rozdział skomentuje. To bardzo ważne. Dziękuje za wszystko <333 

1 komentarz: