"Jest
na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami.
Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego
kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas
bezwietrznej nocy...”
****
- Znowu
jesteś pijany ! - krzyczałam mu w twarz i próbowałam nie wpuścić
go do środka, ale on tylko zaśmiał się i coraz bardziej pchał
drzwi. Opuściła mnie
siła i wszedł. Krzyczałam, żeby ktoś zszedł ale nie słyszeli.
Krzyczałam ile sił w płucach.
-Ostatni
raz się z nimi spotkałaś ! - powiedział donośnym głosem i
uderzył mnie w twarz z otwartej dłoni. Osunęłam się wzdłuż
ściany i zalałam się łzami krzycząc na niego i wołając
rodzeństwo. Nagle ze schodów zbiegł Leon. Podbiegł do Willa i
złapał go za koszulę :
-Jesteś
pieprzonym damskim bokserem, wynoś się z mojego domu !!!! -
krzyczał Leon prosto do ucha chłopaka.
Trzymał go
mocno i stanowczo prowadził w kierunku drzwi. Will próbował się
wyrwać i krzyczał tylko wyzwiska na mój temat.
Ja siedziałam
skulona pod ścianą i płakałam. To nie był pierwszy raz, kiedy
Will tak mnie potraktował. On lubi pić, ale jak wypije za dużo
staje się naprawdę straszny. Ja za bardzo go kocham, żeby z nim
zerwać , przecież jak nie pije jest bardzo kochany. Uwierzcie mi.
****
Nie spałam tej
nocy. Ciągle myślałam o Willu, chłopakach i wszystkich moich
problemach. Nie wierzyłam w to, że on mógłby mi zrobić większą
krzywdę, a siniaki są przecież tylko na kilka dni. Rozmyślałam
nakładając kolejną warstwę pudru na policzek, na którym miałam
siniaka. Założyłam dresy i poszłam do salonu, włączyłam TV,
okryłam się kocem i płakałam, długo płakałam, nie miałam
ochoty rozmawiać z nikim, nawet z przyjaciółmi. Wzrok mojego brata
wczoraj utknął mi w pamięci. Był taki troskliwy, ale też patrzył
na mnie z pogardą, ale wiedział , że go kocham.
Z niechęcią
wstałam i podeszłam do drzwi, wytarłam oczy i otworzyłam. Za
drzwiami stał Harry. Uśmiechnęłam się do niego i zaprosiłam go
do środka.
-Płakałaś
?- zapytał zmartwiony.
-Nie, coś
mi .. ten .. do oka wpadło – powiedziałam połykając ślinę.
-Sara, znam
Cię już bardzo dobrze, i proszę nie udawaj , co się stało ? -
zapytał i usiadł koło mnie na sofie.
Opowiedziałam
mu wszystko. On tylko patrzył na mnie i wyszeptał „ On nie jest
Ciebie warty” i przytulił mnie. Potrzebowałam go
eraz bardzo.
Nawet bardziej
niż myślałam.
- Co to jest
!? - zapytał w pewnej chwili trzymając moją rękę.
Kiedy o to
zapytał, rozpłakałam się jeszcze bardziej.
* kilka dni
później *
Szłam od babci
, która mieszka dwie ulice dalej od mojego domu, jak zawsze miałam
na uszach słuchawki. Jakie byłoby życie bez muzyki ? Na pewno
jeszcze gorsze. Pogodziłam się z Willem, na razie jeszcze nie pije.
Może się zmienił. Ufam mu i bardzo go kocham, więc mam nadzieję,
że mnie nie zawiedzie.
Szłam tak i
nagle dostałam smsa od prywatnego numer : „ Pamiętaj , że ślepa
miłość może zaprowadzić Cię drogą
donikąd” .
Wystraszyłam się. Co to mogło znaczyć ?
------------------------------------------------------------------------------------------
Dziękuje, że zaglądacie na mojego bloga. Cieszy mnie każdy
komentarz. A co myślicie o nowym wyglądzie bloga ? Piszcie kochani
<3 :))
Ooooo Harry to takie słitttttt <3
OdpowiedzUsuń